سبد خرید شما خالی می باشد.
سبد خرید0

چکیده:           تخمین زمان مطالعه: 5 دقیقه 

وقتی بدن انسولین کافی تولید نمی کند یا به آن پاسخ نمی دهد گلوکز نمی تواند وارد سلول شود و در عوض در خون می ماند. در نتیجه سطح گلوکز در خون افزایش می باید. با گذشت زمان سطح بالای گلوکز خون می تواند به بدن آسیب برساند و مشکلات جدی بهداشتی مثل بیماری قلبی، مشکلات بینایی و .. ایجاد می کند. انسولین گلوکز را از خون به سلول های بدن منتقل می کند تا به انرژی تبدیل شود. متخصصان مراقبت های بهداشتی بارداری غالبا دیابتی را که قبل از بارداری وجود دارد دیابت پیش از بارداری می نامند. 

 برای دسترسی سریع به مطالب از لینک های زیر استفاده کنید:

چگونه دیابت پیش از بارداری می تواند بر بارداری تاثیر بگذارد؟

مراقبت های قبل از بارداری

 

چگونه دیابت پیش از بارداری می تواند بر بارداری تاثیر بگذارد؟

1. نقص مادرزادی هنگام تولد: قبل از بارداری باید سطح گلوکز خون را کنترل کنید زیرا برخی از نقایص مادرزادی ناشی از سطح گلوکز بالا هنگامی اتفاق می افتد که اندام های کودک مثل مغز، قلب، کلیه ها و ریه ها در 8 هفته اول بارداری در حال رشد هستند. کنترل شدن سطح گلوکز ممکن است نیاز به تغییر داروها، رژیم غذایی و برنامه ورزشی داشته باشد زیرا سطح بالای گلوکز خون می تواند در این مرحله مضر باشد و احتمال نقص مادرزادی در کودک افزایش می دهد. نوزادانی که از مادران مبتلا به دیابت پیش از بارداری متولد می شوند ممکن است در تنفس، سطح گلوکز پایین و زردی دچار شوند.
2. در نیمه اخر بارداری، زنان مبتلا به دیابت بیشتر در معرض ابتلا به فشارخون بالا ناشی از بارداری و مقدار بیش از حد مایع آمنیوتیک هستند. سطح بالای گلوکز خون در اواخر بارداری همچنین می توانند خطر تولد نوزاد مرده را افزایش دهد.
3. در نیمه اخر بارداری و نزدیک به زایمان سطح بالای گلوکز خون می تواند باعث شود وزن و اندازه کودک بیش از حد متوسط رشد کرده و خطر عوارض حین و بعد از زایمان را افزایش دهد. زنان با نوزادان بزرگ به احتمال زیاد در زایمان طبیعی دچار مشکل شده و احتمال بیشتری برای زایمان سزارین دارند.

مراقبت های قبل از بارداری

اگر به دیابت مبتلا هستید (نوع 1 یا نوع 2 ) و به فکر بچه دار شدن هستید ، ممکن است نگران خطرات احتمالی باشید. برای اینکه خیالتان راحت باشد، کنترل سطح قند خون و انتخاب شیوه زندگی سالم قبل از بارداری برای سلامتی شما مفید است و می تواند به تولد نوزاد سالم کمک کند.

1. چکاپ کنید

اولین قدم برای آماده شدن برای بارداری ، صحبت با پزشک است. پزشک شما ممکن است داروهایی که علاوه بر انسولین استفاده می کنید را تغییر دهد، ممکن است لازم باشد قبل از باردار شدن به سراغ دارویی که برای استفاده در بارداری بی خطرتر باشد بروید یا تغییرات دیگری را در برنامه درمانی دیابت خود ایجاد کنید. اگر فشار خون نیز دارید ، ممکن است نیاز به تغییر داروهای فشار خون باشد زیرا برخی از داروهای فشار خون در دوران بارداری توصیه نمی شوند. اگر فشار خون بالا ، علائم بیماری چشم یا سایر عوارض دیابت دارید که می تواند با حاملگی تشدید شود ، ممکن است قبل از بارداری به درمان نیاز داشته باشید. 

2.  HbA1C خود را به سطح نرمال برسانید

هموگلوبین A1C یک آزمایش خون است که میانگین سطح گلوکز خون را در طی دو تا سه ماه گذشته نشان می دهد. این آزمایش ممکن است یک بار در هر سه ماهه در دوران بارداری یا بیشتر به صورت توصیه شده توسط پزشک شما انجام شود. در حالت ایده آل ، هدف این است که A1C در حد نرمال یا نزدیک به آن باشد (6 درصد یا متوسط قند خون 120 میلی گرم در دسی لیتر (6.7 میلی مول در لیتر)). افزایش سطح A1C در زمان بارداری و در سه ماهه اول با افزایش میزان نقایص مادرزادی مرتبط است ، و این امر نیاز به کنترل قبل از بارداری را نشان می دهد. هرچه به سطح ایده آل شما نزدیکتر باشد ، خطر سقط جنین ، نقایص مادرزادی یا تولد مرده کاهش می یابد. اگر سطح شما بیش از حد نرمال باشد ، پزشک شما را تشویق می کند تا قبل از بارداری ، قند خون خود را با شدت بیشتری کنترل و مدیریت کنید. تا رسیدن به سطح توصیه شده، HbA1C خود را هر ماه چک کنید. اگر HbA1C بسیار بالا است (بالاتر از 86 میلی مول در مول یا 10 درصد) به شما اکیداً توصیه می شود که استفاده از روش پیشگیری از بارداری را ادامه دهید و از بارداری خودداری کنید تا زمانی که بتوانید سطح آن را کاهش دهید. با این کار احتمال سقط جنین ، نقایص مادرزادی و مرگ نوزاد قبل ، حین یا بعد از تولد کاهش می یابد.

3. سطح گلوکز خون خود را کنترل کنید

کنترل سطح گلوکز قبل از بارداری مهم است زیرا هشت هفته اول بارداری به ویژه برای رشد کودک شما مهم است. بعید است بدانید که چند هفته اول باردار هستید. از آنجا که بلافاصله هنگام باردار شدن نمی دانید ، بهترین کار این است که سطح گلوکز خود را برای بارداری 2-3 ماه قبل از قطع بارداری آماده کنید. 

● زنان مبتلا به دیابت نوع 2 که تحت درمان با رژیم غذایی یا داروهای خوراکی بوده اند معمولاً برای کنترل قند خون در دوران بارداری به انسولین نیاز دارند. اگرچه می توان از داروهای خوراکی دیابت برای کنترل دیابت نوع 2 در دوران بارداری در تعداد کمی از زنان استفاده کرد ، اما اکثریت آنها باید به درمان انسولین در دوران بارداری روی بیاورند. زنانی که هنگام بارداری از داروهای خوراکی استفاده می کنند باید با پزشک خود در مورد ادامه داروی خوراکی یا روی آوردن به انسولین درمانی صحبت کنند.
● بیشتر زنان مبتلا به دیابت نوع 1 بسته به نوع مصرف (سرنگ یا قلم) به دو تا پنج بار تزریق انسولین در روز نیاز دارند. زنانی که از پمپ انسولین استفاده می کنند ممکن است این کار را در دوران بارداری نیز ادامه دهند.
● بیشتر زنان مبتلا به دیابت نوع 1 یا نوع 2 در طول بارداری به انسولین بیشتری احتیاج دارند ، خصوصاً در یک سوم آخر بارداری (تقریباً هفته های 26 تا 40 بارداری) زیرا با پیشرفت بارداری بدن در برابر انسولین مقاوم می شود.

4. دوز بیشتری اسید فولیک مصرف کنید

به تمام خانم هایی که قصد بارداری دارند توصیه می شود از اسیدفولیک برای جلوگیری از نقایص مادرزادی مانند نخاع بیفیدا استفاده کنند. اگر دیابت دارید بیشتر در معرض خطر داشتن نوزادان مبتلا به این اختلالات هستید ، بنابراین باید دوز بیشتری اسید فولیک  مصرف کنید. این دوز بالاتر فقط توسط پزشک می تواند تجویز شود.

مصرف اسیدفولیک حداقل 2 ماه قبل از بارداری می تواند خطر نقص مادرزادی را بیش از 70 درصد کاهش دهد. از آنجا که بلافاصله از باردار شدن مطلع نخواهید شد ، بهترین کار برای انجام آن اسید فولیک 2 ماه قبل از اقدام به بارداری است. اگر مدت زمان اقدام به بارداری طولانی تر است ، با پزشک خود در مورد مصرف اسید فولیک صحبت کنید.

5. چشم ها و کلیه های خود را بررسی کنید

برای اطمینان ، بنا به توصیه  پزشک عمومی یا تیم مراقبتی خود چشم ها و کلیه های خود را چک کنید. در صورت وجود نگرانی ، ممکن است برای پیگیری به یک تیم متخصص ارجاع شوید. بارداری فشار بیشتری به رگ های خونی در این مناطق وارد می کند ، که در صورت ابتلا به دیابت از قبل در معرض خطر هستند بنابراین بررسی های شما در طول بارداری ، معمولاً هر سه ماه یکبار تکرار می شود. پیشگیری از بارداری را تا زمانی که ارزیابی کلیوی (کلیه) و هرگونه درمانی را که نیاز دارید ، دریافت نکرده اید ادامه دهید.

معاینه چشم قبل و حین بارداری ، همراه با نظارت دقیق و درمان  رتینوپاتی می تواند خطر کاهش بینایی را به حداقل برساند. رتینوپاتی به عروق خونی غیرطبیعی و نشتی در بافت حساس به نور پشت چشم (شبکیه) اشاره دارد. رتینوپاتی می تواند در موارد شدید منجر به مشکلات بینایی و حتی کوری شود. بارداری می تواند رتینوپاتی دیابتی را بدتر کند. خطر بدتر شدن رتینوپاتی در دوران بارداری در افرادی که بالاترین مقادیر اولیه هموگلوبین A1C دارند و در زنانی که A1C به سرعت در دوران بارداری کاهش می یابد ، افزایش می یابد. تأثیر بارداری بر روی رتینوپاتی دیابتی برای اکثر زنان خفیف و موقتی است. شبکیه معمولاً طی چند ماه پس از زایمان به حالت قبل از بارداری برمی گردد. با این وجود ، تمام زنان مبتلا به دیابت نوع 1 یا 2 باید قبل از بارداری و در سه ماهه اول بارداری (سه ماه اول بارداری) توسط چشم پزشک یا بینایی سنجی معاینه چشم داشته باشند. در بعضی موارد، هر سه ماه یکبار تا زمان زایمان توصیه می شود. برخی از متخصصان زایمان سزارین را برای زنان مبتلا به رتینوپاتی را توصیه کرده اند ، اما این بحث برانگیز است. اکثر زنان می توانند زایمان طبیعی انجام دهند.

6. سبک زندگی خود را تغییر دهید

مواردی وجود دارد که می توانید برای بهبود سلامت عمومی و آماده سازی بدن برای بارداری انجام دهید. این موارد شامل:

قطع سیگار و نوشیدن الکل: اگر سیگار می کشید یا الکل می نوشید ، باید این کار را ترک کنید. سیگار کشیدن در دوران بارداری هم شما و هم کودک را قبل ، هنگام و بعد از تولد تحت تأثیر قرار می دهد. هنگام سیگار کشیدن ، نیکوتین (ماده اعتیاد آور در سیگار) ، مونوکسیدکربن و سایر سموم از طریق جریان خون شما عبور می کنند و مستقیماً به کودک شما می رسند. نوشیدن الکل در دوران بارداری می تواند به الگویی از نقایص مادرزادی منجر شود که شامل ناتوانی ذهنی و برخی مشکلات جسمی است. هیچ مشروبات الکلی در دوران بارداری ایمن شناخته نشده است و در طول بارداری زمان نوشیدن وجود ندارد.
داشتن یک رژیم غذایی سالم
فعالیت بدنی / ورزشی: ورزش یک روش عالی برای کنترل وزن و سطح گلوکز خون است. اکثر زنانی که قبل از بارداری ورزش کرده اند می توانند در همان دوران بارداری با همان سرعت یا کمتر ورزش کنند. ورزش با شدت متوسط ، مانند پیاده روی سریع ، توصیه می شود. زنانی که قبلاً ورزش نکرده اند ممکن است پس از مشورت با پزشک خود در دوران بارداری شروع به ورزش کنند. با پیشرفت بارداری یا در صورت بروز عوارض ، ممکن است لازم باشد شدت ، نوع و مدت زمان ورزش اصلاح شود. به یاد داشته باشید که فعالیت بدنی بر قند خون تأثیر می گذارد. قبل و بعد از هر فعالیتی میزان قند خون خود را بررسی کنید ، خصوصاً اگر انسولین مصرف می کنید. ممکن است لازم باشد قبل از ورزش میان وعده بخورید تا از کاهش قند خون جلوگیری کند. اگر از پمپ انسولین استفاده می کنید ، ممکن است لازم باشد میزان پایه را برای ورزش تنظیم کنید.
در صورت نیاز کاهش وزن: اگر شاخص توده بدنی (BMI) بالایی دارید ، پزشک شما باید در مورد چگونگی کاهش وزن به شما مشاوره دهد. اگر از قبل باردار هستید ، نباید رژیم بگیرید زیرا ممکن است برای شما و کودک شما ایمن نباشد. با این حال ، اگر قبل از بارداری اضافه وزن داشتید ، تغییرات سالم در رژیم غذایی و سبک زندگی به شما کمک می کند تا وزن خود را در بارداری مدیریت کنید.

محصولات پیشنهادی